Deze website maakt gebruikt van cookies om instellingen te onthouden en om de website beter op uw behoeften af te stemmen. Klik hier voor meer informatie over cookies.

Ja, ik ga akkoord Nee, ik ga niet akkoord X

Actueel

Persberichten en nieuws van en over de vereniging vind je hier. Zelf een bericht delen met je collega’s? Ook dat kan.

« Terug naar zoekresultaten

Collega met passie: "Ik geef les in geluk"

17 november 2016 | OMO nieuwsbrief | 1 reactie(s) Scholen

In deze rubriek komen collega’s aan het woord over hun passie voor het vak. Met antwoord op vragen als: waarom doe je dit? Waar ben je het meest trots op? Wat vind je lastig, en waar leer je van? Deze keer Fredi Kaufmann, docent levensbeschouwing op Gymnasium Beekvliet in Sint-Michielsgestel. Haar persoonlijke aanpak valt op. Het zelfonderzoek bij de leerlingen staat voorop. “Ik geef les in geluk”.

Naam: Fredi Kaufmann                                                            
School: Gymnasium Beekvliet
Vak: Levensbeschouwing
Functie: docent en voorzitter Zorg Advies Team van Beekvliet

“Ik maak leerlingen nieuwsgierig naar zichzelf”

Je doceert op een bijzondere manier levensbeschouwing. Vertel er eens meer over
“Wat mij betreft gaat levensbeschouwing over de manier waarop je naar je eigen leven kijkt. Hoe ga je om met belangrijke ervaringen? Wat zijn jouw antwoorden op levensvragen? Natuurlijk reik ik ook kennis aan. Maar zeker zo belangrijk vind ik het dat leerlingen zelf uitzoeken hoe zij in het leven staan en wat er verandert door ervaringen en contact met anderen. Ik maak ze nieuwsgierig naar zichzelf. Iedereen wil graag gelukkig zijn. Maar hoe word je dat? Dat onderzoeken we.”

Geen eens een voorbeeld
“In de brugklas vraag ik in de klas of de leerlingen rechtop willen gaan zitten, met hun ogen dicht. En dan stel ik een vraag waarop ze alleen stil, in zichzelf, antwoord mogen geven. Ik vraag dan: ‘wat zou je op dit moment het allerliefste willen?’ Vanuit mijn perspectief is dat heel leuk om te zien, want voor mij zit een klas vol leerlingen die allemaal een glimlach op hun gezicht hebben. Ik vraag vervolgens: ‘waarom wil je dit zo graag?’ De een wil bijvoorbeeld het liefst een nieuwe iPhone. Bij de waarom-vraag denkt hij of zij misschien ‘omdat ik dan fijn kan appen’. Maar daarna vraag ik opnieuw ‘waarom wil je dat dan?’. In totaal doe ik dat vijf keer. Zo laat ik ze naar zichzelf en hun eigen gevoel kijken. Na mijn vijfde waarom-vraag zeg ik dat ik gedachten kan lezen. Ik weet van iedereen het antwoord. Uiteindelijk komen ze allemaal uit bij conclusies als ‘dat maakt mij gelukkig’ of ’ik voel me daar fijn bij’ of ‘daar word ik blij van.’ Ik zeg dan dat dit de belangrijkste les is van vijf jaar levensbeschouwing. Eigenlijk zijn we dus al klaar, zeg ik dan als grapje.”


Wat is dan de les die ze leren?

“Hoe verschillend we allemaal ook zijn, in de kern willen we allemaal gelukkig zijn. En dat verklaart waarom we doen zoals we doen. Dus als leerlingen iemand tegenkomen die heel anders is en die zich ook heel anders gedraagt, dan kunnen ze denken: die ander doet zo omdat hij of zij er gelukkig van wordt. Dat biedt ruimte voor begrip en respect. Gebaseerd op eigen ervaring en niet aangeleerd als een gebod of gedragsregel. Mensen hebben vaak een oordeel en een mening. Ik daag leerlingen uit om het te onderzoeken, uit te proberen en te doorvoelen.”

Bij jou is levensbeschouwing les in geluk? 
“Zo kun je het zeggen ja. Dat wil niet zeggen dat we het niet over verdriet hebben, want dat is zeker wel zo. Er is veel ellende in de wereld en daar hebben we het ook over. Als we praten over moeilijkere onderwerpen proberen we ook te leren van inzichten en wijsheden van grote tradities.”

Nu de maatschappij verhardt, is het fijn dat er ook zo’n soort les is
“Ik heb het vaak met de leerlingen over het gevaar van het klakkeloos naleven van geschriften en regels. Dan zit je op het allerlaagste niveau van reflectie. Mijn leerlingen zitten al op een hoger niveau. Omdat ze vanuit zichzelf weten om te gaan met verhalen en symbolen. Het is de kunst om steeds weer opnieuw bij je zelf na te gaan wat jij zelf vindt en wilt. Nieuwsgierig zijn. Jezelf onderzoeken. Neem de tien geboden. Die schrijf ik op het bord en vraag de leerlingen om de geboden te vertalen naar de tien beloftes aan zichzelf. De tien geboden gaan over wat niet mag. Stelen, roddelen, doden.... verboden dus. Ik laat het de leerlingen juist omkeren. Dus niet zeggen wat je níet doet maar wat je wel doet of wilt proberen. We onderzoeken dan wat dat inhoudt en betekent.”

Zou deze aanpak op elke school mogelijk zijn?
“Ja, zeker. Levensbeschouwing wordt al snel gezien als een vak dat gaat over religie. Je ziet op openbare scholen dat ze het vak filosofie hebben ingevoerd. Maar hoe je het ook noemt; dit zijn lessen waarbij kennis van buitenaf wordt aangedragen. Ik werk van binnenuit. Het gaat mij om zelfreflectie. Je neemt jezelf overal mee naar toe.”

 

 

 

Artikelen uit de scholen

Plaats zelf een artikel!
Wil jij jouw verhaal delen met collega’s? Heb je een tip of wil je je mening kwijt? OMO biedt jou graag een platform. Hier kun je je artikel plaatsen. Ook kunnen collega’s op jouw artikel reageren.
Bekijk alle 154 bijdragen

Artikel plaatsen Waarom een artikel plaatsen?

1 reactie(s)

  • Beste Fredi,

    heel leuk artikel! Echt goed hoe je alles benadert met je leerlingen.
    Eigenlijk zouden volwassenen ook best wat lessen in zelfreflectie en geluk kunnen gebruiken. Als ik wat jonger was, zou ik graag je verfrissende lessen bijwonen.

    Zoals de Fransen zeggen: keep up the good work :-)

    22-11-2016 | 11:56 | Luuk Santbergen | Reageren | Reageren met quote

Plaats je reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn met een * aangegeven.