Deze website maakt gebruikt van cookies om instellingen te onthouden en om de website beter op uw behoeften af te stemmen. Klik hier voor meer informatie over cookies.

Ja, ik ga akkoord Nee, ik ga niet akkoord X

Actueel

Persberichten en nieuws van en over de vereniging vind je hier. Zelf een bericht delen met je collega’s? Ook dat kan.

« Terug naar zoekresultaten

De roe of de roeh? over (w)onderwijs gesproken

14 december 2017 | Bill Banning | 0 reactie(s) Artikelen uit de scholen | Scholen

Een aantal jaren geleden pleitte toenmalig minister van Onderwijs dr. Ronald Plasterk voor meer discipline binnen het onderwijs. Als leraar en onderwijspedagoog kan ik het daar wel mee eens zijn, alleen is het de vraag hoe die discipline te bewerkstelligen.

Onlangs kreeg ik vanuit gesprekken met moslims een mooie woordspeling aangereikt. Binnen de islam speelt het begrip ROEH een belangrijke rol als de geest van Allah die mensen ingeblazen wordt (te vergelijken met het christelijke Heilige Geest). Vanuit deze ROEH (joods equivalent van RUAH) kunnen mensen handelen vanuit welwillendheid. Zo komen we op de woordspeling uit de titel: liever lesgeven met ROEH dan met de ROE. Hoewel lesgeven met de letterlijke roe al vele jaren verboden is, is de roe nog niet verdwenen uit het onderwijs. Strafwerk opgeven, nakomen, de klas uit sturen, schorsen, allemaal eigentijdse vormen van de roe. Maar ook ons hele systeem van prestaties af willen dwingen met eindeloze hoeveelheden cijfertjes (met de nadruk op de zogenaamd echte vakken als Nederlands, Wiskunde en Engels) lijken me Descartiaanse vormen van de roe.

Mijn ervaring als docent die lesgeeft van groep 1 tot en met bovenbouw havo-vwo is dat het wijzer is om de ROEH aan te spreken en te stimuleren. Dan komt er zoveel enthousiasme los dat leren een feest wordt. Of zoals een Havo-4-leerling me in de mond legde: ‘Meneer, lesgeven met de Geest is een Feest’. In plaats van te pushen of te straffen kun je beter een beroep doen op de welwillendheid die in de harten van jonge mensen leeft. Dan komt de geestkracht tot leven en die leidt vrijwel altijd tot spontane léér-krácht. Dan is het afdwingen van discipline niet meer nodig omdat er een natuurlijke orde komt in en tussen de leerlingen.

Misschien heeft onze cultuur juist meer behoefte aan die innerlijke en sociale verdieping dan aan de eenzijdige nadruk op de zogeheten kernvakken (en de uitholling van andere vakken met het oog op de exameneisen en de op punten gebaseerde ranglijsten).

Heel concreet, op de middelbare school waar ik werk hadden we een aantal jaren geleden een tragisch overlijden van een jongeman. Er heerste diepe verslagenheid onder de medeleerlingen en docenten. Een aantal weken zal het leren voor alle vakken waarschijnlijk niet zo goed gelukt zijn, maar we hebben toen geleerd voor het leven: we hebben leren de rauwe rouw leren delen en zo draagbaar gemaakt. Dan zijn leerlingen wellicht niet zo bij de les, maar wel bij de kern van (w)onderwijs. Helaas zijn dit soort leerervaringen (als vertaling van de pedagogische opdracht van het onderwijs) niet in de prestatieoverzichten terug te vinden.

In het kielzog van deze benadering kwamen leerlingen met allerlei andere associaties aan. ‘Meneer, u kunt beter lesgeven met AUM dan met AU’. En met een verwijzing naar de beide taal-kernvakken: ‘Meneer, lesgeven met GUN gaat beter dan met GUN’. Het mooie van deze benadering is dat zowel moslims, katholieken, protestanten, niet-gelovigen en een enkele hindoe in de klas zich super in deze benadering konden vinden. En dat lijkt me een goed voorbeeld van multicultureel burgerschap, omdat ieders eigenheid gekend én gedeeld wordt. Graag wens ik ons onderwijs en onze samenleving veel van deze RUH-momenten toe. Dan volgen de prestaties als vanzelf. 

Dr. Bill Banning – onderwijspedagoog en theoloog (d’Oultremontcollege OMO Drunen en identiteitsbegeleider SCALA)

(eerder verschenen in Friesch Dagblad, 11-12-2017)

Artikelen uit de scholen

Plaats zelf een artikel!
Wil jij jouw verhaal delen met collega’s? Heb je een tip of wil je je mening kwijt? OMO biedt jou graag een platform. Hier kun je je artikel plaatsen. Ook kunnen collega’s op jouw artikel reageren.
Bekijk alle 200 bijdragen

Artikel plaatsen Waarom een artikel plaatsen?

0 reactie(s)

Plaats je reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn met een * aangegeven.