Deze website maakt gebruik van cookies om instellingen te onthouden en om de website beter op uw behoeften af te stemmen. Klik hier voor meer informatie over cookies.

Ja, ik ga akkoord Nee, ik ga niet akkoord X

Actueel

Persberichten en nieuws van en over de vereniging vind je hier. Zelf een bericht delen met je collega’s? Ook dat kan.

« Terug naar zoekresultaten

Drie pensionado’s terug van weggeweest: "Je krijgt zoveel terug van de leerlingen."

7 juli 2022 | Overige berichten | 0 reactie(s) Medewerkers

Collega's aan het woord over hun passie voor het vak. Met antwoord op vragen als: waarom doe je dit? Waar ben je het meest trots op? Wat vind je lastig, en waar leer je van? Deze keer komen drie pensionado’s aan het woord met name Wilma Braun (2,5 jaar met pensioen) Adrie Mathijssen (1 jaar met pensioen), Els Spooren (bijna 1 jaar met pensioen). In coronatijd keerden ze terug naar ‘hun school’ (het Antoon Schellenscollege in Eindhoven). “Ik miste het werk, de kinderen en collega’s heel erg.”

Functie: één ochtend in de week remedial teaching.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Waren jullie niet blij dat je eindelijk iets heel anders kon gaan doen?
Adrie: “Middenin de coronatijd ging ik met pensioen. Dat was geen lolletje. Een algehele lockdown. Daar zat ik dan. 34 jaar met veel plezier lesgegeven op deze school en dan opeens niks. Ik zei meteen ja toen de school me benaderde.” Els: “Ik miste de gezelligheid van school, de kinderen, de collega’s. Ik ben heel erg blij dat ik weer terug ben en de helpende hand kan bieden.” Wilma: “We hebben altijd contact met elkaar gehouden. Toen we hoorden dat de school onderbezet raakten door corona, hebben we een balletje opgegooid. We hebben altijd gezegd: als je hulp nodig hebt dan weet je ons te vinden.”

Het Antoon Schellenscollege is een kleine school. De band met elkaar is hechter dan op een groot instituut.
Wilma: “Je hebt hier maar 200 leerlingen. Je kent iedereen bij naam. Ook gaan we gemakkelijk met elkaar om. Docenten, de conciërge, de receptie; de sfeer is heel informeel. De lijntjes zijn kort. Je weet elkaar gemakkelijk te vinden. Toen het idee ontstond om terug te komen was dat ook zo geregeld.”

Jullie werken nu een ochtend per week, dat is natuurlijk heel anders dan fulltime.
Wilma (lachend): “Wel de lusten niet de lasten. Geen vergaderingen, ouderavonden, administratieve rompslomp. Dat is wel lekker hoor.”

Jullie vormen een soort bijles-team. Kinderen die achterop raken even een zetje in de rug geven.
Els: “Dat klopt. Kleine groepjes van drie tot zes leerlingen die we steeds 10 tot 15 weken begeleiden. Soms ook wel leerlingen individueel. Dat hangt van af van de hulpvraag die er komt vanuit de leerlingbespreking, of van de mentor of de ouders. Er wordt in kaart gebracht wat het kind tekort komt en daar spelen wij op in.”

Wilma aanvullend: “Door corona zijn er best wel achterstanden ontstaan. Vaste patronen waren opeens weg. Online lessen volgen was best lastig voor veel kinderen. Het hele ritme van naar school gaan en huiswerk maken was doorbroken. Dat werkt bij deze kinderen sterk door. Wij worden ingezet als team om die achterstanden in te lopen.”

Dat klinkt alsof het over een poosje misschien niet meer nodig is?
Adrie: “Ik denk dat het eerder andersom werkt. Het is nu duidelijk geworden wat wij kunnen bijdragen om achterstanden bij kinderen weg te werken. Dat is in de toekomst ook welkom. Er zijn altijd kinderen voor wie extra aandacht goed is.”

Els: “Of het ook doorgaat? Dat heeft ook met de bekostiging te maken. We blijven in ieder geval een jaar. Wat ons betreft gaan we daarna door.”

En jullie kennis is nog steeds ‘up-to-date?
Adrie: “Deze school komt voort uit het speciaal onderwijs. Tegenwoordig heet het allemaal anders maar als je naar de leerlingen kijkt en de hulpvragen; die zijn globaal nog steeds hetzelfde. Wij zijn zo gewend om daarmee om te gaan. Dat is heel vertrouwd, dat verleer je niet.”

Jullie hebben tientallen jaren hier gewerkt, die ervaring is veel waard?
“Daar hebben wij het samen ook over. Er zouden regels moeten komen om langer gebruik te kunnen maken van de ervaring en kennis van docenten die met pensioen gaan. Nu is het alles of niets. Je bent binnen of je bent weg. Maar waarom geen tussenweg? Waarom zou je geen regels opstellen dat het mogelijk is om gebruik te blijven maken van oudere docenten die de school best nog wel een dagdeel of zo willen blijven helpen.”

Artikelen uit de scholen

Plaats zelf een artikel!
Wil jij jouw verhaal delen met collega’s? Heb je een tip of wil je je mening kwijt? OMO biedt jou graag een platform. Hier kun je je artikel plaatsen. Ook kunnen collega’s op jouw artikel reageren.
Bekijk alle 308 bijdragen

Artikel plaatsen Waarom een artikel plaatsen?

0 reactie(s)

Plaats je reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn met een * aangegeven.