Deze website maakt gebruikt van cookies om instellingen te onthouden en om de website beter op uw behoeften af te stemmen. Klik hier voor meer informatie over cookies.

Ja, ik ga akkoord Nee, ik ga niet akkoord X

Actueel

Persberichten en nieuws van en over de vereniging vind je hier. Zelf een bericht delen met je collega’s? Ook dat kan.

« Terug naar zoekresultaten

Betrokken anderstalige ouders

24 oktober 2017 | Niek de Cock | 0 reactie(s) Artikelen uit de scholen | Koers 2023 | Scholen | Leerlingen

Door Niek de Cock, teamleider 2College Cobbenhagenmavo 

Ouderbetrokkenheid staat al jaren hoog op onze agenda en op zich hadden we het idee dat de ouders betrokken waren. De leerlingen kregen alleen hun rapport mee als een van de ouders er bij aanwezig was. En als we gemeenschappelijke ouderavonden hadden, dan belden we de (onbekend) afwezige ouders nog na en legden dat vast in het systeem. We benaderden het geheel vanuit een afvinklijstje.

Goed voor elkaar! Dacht ik...

En als collega’s van andere scholen vroegen hoe wij de ouders betrokken lieten zijn, vertelde ik vol trots dat de ouders altijd bij de rapportgesprekken waren. Op onze gekleurde school, met veel anderstalige ouders, waren dat uiteraard ook soms broers, zussen, tantes, opa’s of een goedwillende buurman. Goed voor elkaar dacht ik.

Ons westers denkkader

Inmiddels weten we beter. Een behoorlijke groep ouders was dan wel aanwezig, maar of ze begrepen wat er werd gezegd, dat was nog maar de vraag. En als er een ouder niet aanwezig was, vonden we die ouder ineens niet betrokken. Of dat dan een alleenstaande vader is die ‘s ochtends vroeg moet gaan werken en er nog een tweede of derde baantje naast heeft, dat in de avond doorloopt om te zorgen dat de kroost te eten krijgt en gekleed kan worden? Of dat het een alleenstaande moeder is op een tweekamerflat met tien kinderen, die haar handen vol heeft aan het regelen van de zaken in het gezin? Dat zit niet in ons westers denkkader; niet aanwezig zijn is niet betrokken. 

Anders denken

Ouders zijn altijd betrokken. Dat ontdek je pas als je écht met ze in gesprek gaat. Afgelopen jaren waren we voorzichtig begonnen met oudergesprekken in het begin van het schooljaar. Het waren dan vooral leerlingen waarvan wij (!) vonden dat er wat meer zorg en aandacht nodig zou moeten zijn. We moesten dus echt anders gaan denken. Met ingang van dit jaar hebben we de welkomstgesprekken integraal ingevoerd. Een gesprek met mentor, ouder en kind. Nog niet belast met welk (slecht) cijfer of (minder) gedrag dan ook. Aandacht voor de doelen van het komend schooljaar en vooral: hoe gaat de communicatie verlopen. Is dat elke week een telefoontje? Gaat dat via de mail? Komen ouders om de zoveel tijd op school of gaat de mentor op huisbezoek? Dan blijkt dat ouders – en dat wisten we natuurlijk altijd al – het beste voor hun kind willen, maar dat ze lang niet altijd weten wat er van hen wordt verwacht en hoe ze dat voor elkaar moeten krijgen.

De kijk op het onderwijs door de ogen van Somalische, Poolse, Antilliaanse, Turkse of Marokkaanse ouders is zo wezenlijk anders dan die vanuit onze westerse ogen. Het is belangrijk de wederzijdse verwachtingen met elkaar te delen en dat doen we nu in de welkomstgesprekken.

Één met de omgeving

Door de contacten met de wijk en de basisscholen te intensiveren, hebben we nog een tweede stap gemaakt. De basisscholen staan immers veel dichter bij de ouders en daar is de redenering dat je de ouderbetrokkenheid moet faciliteren. Kan een moeder bijvoorbeeld niet komen omdat ze op de kinderen moet passen? Dan zorgt de school voor oppas. Het is altijd de vraag hoe ver je hierin moet gaan, maar als dat alle partijen gelukkig maakt, is het in ieder geval te overwegen. Op deze basisscholen zijn er zogenaamde ouderkamers. Deze kamers worden vooral in de ochtenden door moeders bezocht, terwijl hun kinderen in de klas zitten. Ze kunnen elkaar hier ontmoeten, leren de Nederlandse taal en oefenen samen op de computer. Ook worden er allerlei activiteiten voor hen georganiseerd. Als school laten we ons nu zien in deze ouderkamers, waar we in jip-en-janneketaal uitleggen hoe het Nederlandse onderwijssysteem in elkaar zit en dat er echt heel veel meer is dan de havo. We halen de moeders met een bus op om een kijkje bij ons op school te komen nemen (de Cobbenhagenmavo is een buurtschool, die niet in de wijk staat), zodat ze kunnen zien waar hun kind eventueel naar school kan. 

En een volgende stap – en zeker niet de laatste – is het benoemen van een buurtschoolmedewerker. De buurtschoolmedewerker onderhoudt namens de school de contacten met de buurt, de instanties in de wijk en de ouders die extra hulp nodig hebben. Ook zorgt de buurtschoolmedewerker op het eind van de schooldag dat de leerlingen elkaar op school kunnen ontmoeten in een warme omgeving, mét wifi.

 

Zie ook

Artikelen uit de scholen

Plaats zelf een artikel!
Wil jij jouw verhaal delen met collega’s? Heb je een tip of wil je je mening kwijt? OMO biedt jou graag een platform. Hier kun je je artikel plaatsen. Ook kunnen collega’s op jouw artikel reageren.
Bekijk alle 165 bijdragen

Artikel plaatsen Waarom een artikel plaatsen?

0 reactie(s)

Plaats je reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn met een * aangegeven.