Deze website maakt gebruik van cookies om instellingen te onthouden en om de website beter op uw behoeften af te stemmen. Klik hier voor meer informatie over cookies.

Ja, ik ga akkoord Nee, ik ga niet akkoord X

Actueel

Persberichten en nieuws van en over de vereniging vind je hier. Zelf een bericht delen met je collega’s? Ook dat kan.

« Terug naar zoekresultaten

Schrijven als pedagogische krachtbron

12 juli 2021 | Bill Banning | 0 reactie(s) Artikelen uit de scholen | Scholen

Reflecteren over eigen leven in levensvisiewerkstuk

Ieder jaar dienen de vierdeklassers havo-vwo op het d’Oultremontcollege voor het vak levensbeschouwing een Praktische Opdracht te schrijven. Daartoe kunnen ze kiezen uit drie mogelijkheden: levensvisiewerkstuk, mini-wetenschappelijk onderzoek of een ethisch onderzoek. Ieder jaar kiezen ruim 125 leerlingen voor het levensvisiewerkstuk, waar ik altijd graag veel feedback op geef. Uiteraard zal ik nooit iets vertellen over deze werkstukken.

Onderstaande reacties zijn achteraf geschreven als een soort metareflectie en mochten wel gepubliceerd worden. Gelukkig ervaren vrijwel alle leerlingen deze opdracht zeer positief en als opbouwend en soms zelfs genezend voor het eigen leven. Persoonlijk heb ik diep respect voor hun vaak intense en zeer open zelfreflectievermogen – en voor hun vertrouwen in mij als docent. Hieronder een achttal meningen die leerlingen na afloop schreven over deze praktische opdracht.

Bill Banning – docent levensbeschouwing d’Oultremontcollege Drunen

Erg apart maar toch ook echt heel leuk

Zoals ik ook al meldde in mijn PO vond ik het aan het begin een erg aparte opdracht, maar gaandeweg tijdens het maken van het PO begon ik het ook echt heel leuk om te maken. Ik begon over veel dingen op een andere manier na te denken.

Alle onderdelen die in je PO moesten vond ik ook echt interessant. Vooral het onderdeel over de toekomst vond ik erg leuk want ik ben van mening dat veel mensen te weinig kijken naar wat ze in de toekomst willen. Dat deed ik eerst ook nooit, maar na het PO ben ik er echt vaker over gaan nadenken. Veel kleine momentjes, dat ik bijvoorbeeld op de scooter zit en even rustig alleen ben, droom ik vaker over hoe ik het later wil hebben en over de toekomst en ik denk dat dat erg belangrijk is.

Ook heb ik van de opdracht dat je moest kijken naar je eigen talenten en goede eigenschappen veel geleerd, want ik durf eigenlijk niet goed over mezelf te praten of dat ik iets goed kan enzovoort. Maar door die opdracht is dat wel iets minder geworden want nu ben ik soms ook trots op iets wat ik goed kan of zo.

Feedback erg fijn

Uw manier van nakijken en feedback geven vond ik erg fijn, want bijvoorbeeld bij het onderdeel van dieptepunten in mijn leven had ik verteld over mijn broertje die is overleden. Dan vind ik het erg fijn dat u in die feedback laat weten dat u het erg voor mij vindt en dat u echt meeleeft met mij. En dit is bij elk onderdeel zo, ik vond dat erg mooi. Ik heb het idee als ik de feedback zie dat u echt goed mijn PO heeft gelezen en er zelf ook echt over na heeft gedacht en dat gevoel heb ik niet altijd bij andere leraren en dat vind ik mooi.

Havo-4 anoniem (jongeman)

Heel veel geleerd

Ik ben heel blij dat ik een keer de kans in mijn leven heb gehad om een levensvisie te schrijven. Ik dacht dat het saai zou zijn en dat het heel veel werk zou zijn omdat je minstens 4000 woorden moest hebben. En dat het maar wat schrijven was over wat ik allemaal mee gemaakt heb en dat dat het dan was. Maar integendeel.

Ik merk dat ik van mezelf nog heel veel heb geleerd bij het maken van mijn levensvisie en van wie ik nu eigenlijk ben. Mijn ouders hebben me nog geholpen met wat dingen te herinneren van vroeger, want sommige dingen wist ik niet zo goed meer. Bij het schrijven over mijn leven en de gebeurtenissen in mijn leven heb ik ook wel gezien waarom ik ben wie ik nu ben en waarom ik bepaalde valkuilen heb waar ik nu nog steeds mee deal. Ik heb eigenlijk het starten aan mijn levensvisie heel lang uitgesteld maar toen ik er eenmaal aan begonnen was vond ik het alleen maar leuk om eraan te werken en was het dus ook eigenlijk zo af. Ik vond het heel fijn dat we dit bij levensbeschouwing hebben mogen doen en ik zou het zo nog een keer doen. Mij lijkt het dan leuk om het over een paar jaar te doen om dan te kijken of dat er veel veranderd is.

Hierbij dank aan meneer Banning dat we de mogelijkheid hebben gekregen om dit een keer te doen. Door hem heb ik inzicht in dingen waar ik me eerst niet echt bewust over was.

Havo 4, anoniem (jongedame)

Zoals nooit eerder verwacht

Ik kreeg mijn levensvisie werkstuk opgegeven, toen ik hoorde dat het 4000 woorden moest zijn schrok ik. Hierdoor had ik moeite met starten en had ik helemaal geen zin maar toen ik het af had gekregen dacht ik er anders over.

Het werkstuk was de moeite waard, ik heb op mijn leven (tot nu toe) kunnen reflecteren zoals ik nooit eerder had verwacht dat ik zou kunnen. Ik heb dingen gehoord van mijn moeder en vader die ik me niet herinner en ik heb ook nog mooie verhalen gehoord over mijn overleden opa’s die ik anders nooit zou hebben gehoord. Voor mij was dit werkstuk vooral een manier van dingen herinneren, slechte en goede dingen. Ik heb ervan geleerd dat iedereen verandert en dat iedereen een ander mens zoals ik. Ik heb erdoor kunnen zien hoeveel ik ben veranderd op goede manieren waar ik erg trots op ben maar ook dingen waar ik iets minder trots op ben.

Ik wil graag mijn docent B. Banning bedanken dat hij ons dit project heeft opgegeven, door hem heb ik dingen gezien en gehoord die ik anders nooit zou hebben gezien of gehoord.

M. van de Wiel (havo 4, naam op verzoek)

Mijn oprechte gevoel kunnen uiten

Mijn PO levensvisiewerkstuk bestaat voor mij uit mijn verhaal. Er zitten veel uren en vooral ook veel tranen in. Ik vond het echt een hele fijne en leerzame ervaring omdat ik op deze manier mijn oprechte gevoel heb kunnen uiten. Dit werkstuk heeft mij doen beseffen dat ik best mijn verhaal mag vertellen en dat alleen het maken van zo’n simpel werkstuk m’n hele negatieve gevoel erg positief heeft kunnen maken. Alleen door het delen van mijn levensgeschiedenis voelde ik me al veel fijner. 

Verder vond in het kwadrant van Ofman erg leerzaam omdat het invullen daarvan mij geconfronteerd heeft met wat ik beter kan doen. Als mij voor het maken van dit werkstuk gevraagd was wat ik ervan verwachte en wat voor invloed het op mij zou kunnen hebben achteraf, had ik gezegd dat ik er niks van verwachte en dat het maar ‘gewoon’ een werkstuk was. Maar nu achteraf heeft dit mij echt aan het denken gezet over wat ik allemaal gedaan en meegemaakt heb. Ik had dit PO nooit kunnen maken naar wat het nu is zonder mijn ouders en broers die mij dingen hebben verteld over mijn verleden, mijn beste vriendin, omdat zij me gesteund heeft om door te blijven werken aan het werkstuk. Ook heeft zij me kunnen helpen door vragen te beantwoorden waardoor ik het Kwadrant van Ofman heb kunnen invullen. 

Ik ben de mensen die geluisterd en gelezen hebben erg dankbaar, omdat het mij erg veel geholpen heeft. Zo kon ik ook hun mening vragen en mijn fouten verbeteren. Verder ben ik Meneer Banning erg dankbaar voor de kansen die hij mij gegeven heeft voor o.a. het maken van dit werkstuk en het benaderen voor het interview voor het krantenartikel dat is uitgebracht met het verhaal van mij en mijn familie over de heftige impact van corona (twee overlijdens, BB) 

Havo-4, anoniem (jongedame) 

Enorm veel verschillende gevoelens

Ik heb dit PO dit voorjaar geschreven. Ik weet nog wel dat ik er te laat aan begonnen was, dus enorm veel stress had of ik dit wel op tijd af zou krijgen. Ik heb veel last van uitstelgedrag en dat nekte mij ook een beetje met dit PO. Ik vond het wel een leuke opdracht om te maken. Persoonlijk heb ik niet veel behoefte om per se over me zelf te vertellen, maar met dit PO was het juist de bedoeling om te reflecteren over mijn leven. Het was een flinke opdracht en ik heb flink wat uurtjes getypt, maar uiteindelijk was ik wel blij met het resultaat van wat ik er van heb gebakken. Het leukste vond ik om te schrijven over de reizen die ik heb gemaakt met mijn familie en ik hoop dat ik nog vele mooie reizen kan maken als het allemaal een beetje meezit met het Corona Virus….. De foto’s die ik erin heb toegevoegd geven ook echt weer hoe het er in het buitenland aan toe gaat met bijvoorbeeld de kindjes in Afrika.

Het maken van het levensvisiewerkstuk heeft me enorm veel verschillende gevoelens gegeven. Toen ik over mijn familie moest schrijven en mijn tante VEEELSTE jong is overleden gaf mij dat een treurig gevoel, maar als ik over de voetbal begin maakt het mij weer gelukkig.

‘Jij mag zijn zoals je bent,
om te worden die je bent,
maar nog niet kunt zijn.
En je mag het worden
op jouw wijze en op jouw uur.’

Dit heeft Anna Terruwe geschreven en ik denk dat u daar helemaal mee eens bent, want u gunt iedereen de kans om wat van zijn leven te maken en het maakt niet uit hoe je in elkaar zit!

Havo-4 anoniem (jongeman)

Het voelde meer als een soort dagboek – een aanrader

Wanneer ik mocht kiezen uit de 3 verschillende mogelijkheden voor mijn levensbeschouwing po: Levensvisiewerkstuk, ethisch-analysemodel of mini-wetenschappelijk onderzoek, koos ik gelijk voor het levensvisiewerkstuk. Ik had hier namelijk erg veel positieve verhalen over gehoord van andere leerlingen die dit eerder hadden gedaan. Mij was verteld dat het levensvisiewerkstuk in de meeste gevallen ook gekozen werd door de leerlingen. Verder zou het een erg aparte ervaring zijn, in een goede manier. Toen ik bezig was met mijn levensvisiewerkstuk merkte ik dit, en vond ik het wel grappig dat deze beschrijvingen zo accuraat waren. Ikzelf vond het namelijk ook leuk om te doen. Het voelde niet echt als een schoolopdracht waar ik per sé x aantal uur in moest steken, maar meer als een soort dagboek. Ik begon namelijk goed en mooi op tijd, maar ik werd tussendoor wel erg afgeleid door andere schoolzaken. Op het einde moest ik nog wel even hard werken om het af te krijgen, maar juist doordat ik het best wel leuk vond, was dat niet erg. De tijd vloog voorbij en voor ik er erg in had, had ik mijn levensvisiewerkstuk af.

Nadat ik klaar was met mijn levensvisiewerkstuk kon ik al met al terugblikken op een bijzonder ‘verslag’. Ik zet verslag tussen aanhalingstekens omdat het levensvisiewerkstuk niet zomaar een verslag is. Het is zo veel meer dan een simpel verslagje voor school. Het is uniek, leuk en zeer goed opgebouwd. Ik vind dit een aanrader voor iedereen die ooit voor dezelfde keuze staat als wij stonden.

Vwo-4, anoniem (jongeman)

Leuk en leerzaam - Met dit project leer je om opener te worden

In het vierde jaar van onze VWO-opleiding op het d’Oultremontcollege dienen wij voor het vak Levensbeschouwing een Praktische Opdracht te schrijven. Daarbij kun je kiezen uit een mini-wetenschappelijk onderzoekje, een waardengericht ethisch onderzoek en een levensvisiewerkstuk. Zelf heb ik voor de laatste mogelijkheid gekozen. In dit artikel geef ik mijn ervaringen hiermee weer.

Mijn mening over het levensvisiewerkstuk is dat ik dit een leuk en interessant werkstuk vind. Ik heb namelijk veel geleerd over mezelf, bijvoorbeeld bij het Kwadrant van Ofman waarbij je leert nadenken over je kernkwaliteiten, valkuilen, allergieën en uitdagingen. Ik leerde een nieuw stukje van mezelf kennen en werd opener naarmate ik dit werkstuk begon te schrijven. Ik dacht meer na over mezelf en zo ontdekte ik ook meer over mijn idealen en wist kwam ik er achter ik wie er belangrijk waren in mijn leven. Diegenen horen tot mijn vertrouwenskring en zo wist ik op wie ik kon bouwen.

Ik vind dit werkstuk daarom zo interessant; het is een werkstuk, waarbij je jezelf leert kennen en goed moet nadenken over je levensverhaal. Zo ontstaat er dus een beter zelfbeeld en dat vind ik het mooie aan dit werkstuk. Ook vond ik dit een leuk werkstuk, omdat het een keer iets anders was dan normaal. Normaal schrijf je iets over een bepaald onderwerp en nu mocht je kiezen om een verhaal te schrijven over jezelf en dus opener te worden naar anderen.

Met dit project leer je dus om opener te worden, ontdek je wie er belangrijk zijn voor in je sociaal systeem, wat je idealen zijn en je kunt nadenken over heel je levensverhaal. Zo zou dus ook je perspectief kunnen veranderen en je zelfbeeld, omdat je gaat nadenken over de wereld om je heen en wat je bijdrage aan de wereld kan zijn. Je ontdekt de goede kanten en de slechte kanten van jezelf en zo weet je wat je nog kan verbeteren aan je gedrag of karakter om de wereld ietsje mooier te maken. Ook ging ik meer van mijn vrienden en familie houden, omdat ze veel hebben betekent in mijn leven. Aldus het was een leuke en leerzame opdracht, die ik moest maken als praktische opdracht (PO).

Annabelle Huinink, leerling 4 Gymnasium d’Oultremontcollege Drunen (naam met toestemming)

Artikelen uit de scholen

Plaats zelf een artikel!
Wil jij jouw verhaal delen met collega’s? Heb je een tip of wil je je mening kwijt? OMO biedt jou graag een platform. Hier kun je je artikel plaatsen. Ook kunnen collega’s op jouw artikel reageren.
Bekijk alle 301 bijdragen

Artikel plaatsen Waarom een artikel plaatsen?

0 reactie(s)

Plaats je reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn met een * aangegeven.